przemek

Jak widać społeczność RepRapowa w Polsce rośnie w siłę z dnia na dzień, na blogach pojawia się coraz więcej wpisów, a ilość aukcji wyskakująca na allegro po wpisaniu 'RepRap’ już od dawna przekracza dwie strony 🙂 Od dłuższego czasu funkcjonują też dwa ciekawe miejsca do dyskusji : http://www.reprapforum.pl/ oraz http://www.mojreprap.pl/board/ (to drugie dostępne tylko po zalogowaniu). Wydaje mi się w takim razie, że pisanie o budowie/rozbudowie RepRapa mija się już z celem (informacje na ten temat są wszędzie), więc postanowiłem się podzielić kilkoma dość ważnymi spostrzeżeniami dotyczącymi tak zwanej 'praktyki drukowania’.

O co chodzi ? Otóż głównym tematem będzie dziś ekstruder (znowu!;-). O ile o elektronice można powiedzieć 'mózg maszyny’, to ekstruder będzie jej sercem – bo kiedy nie działa sprawnie, nawet najlepiej ustawiona elektronika/firmware nie pomoże. Aby działał dobrze, nie wystarczą tutaj dobre chęci i szybkie rozwiązania 'ad hoc’, bo prowizorki zawodzą prawie zawsze. Widzę także (między innymi na Allegro), że pojawiają się rozwiązania wyglądające na solidne, ale niestety nie sprawdzone 'w bojach’, a tym samym nie zawsze niezawodne. Aby zweryfikować, co (moim zdaniem) w ekstruderze jest najważniejsze, wykonałem w ciągu dwóch lat sporo testów. Na podstawie tych doświadczeń (kilka zniszczonych ekstruderów, dysze rozpadające się na części, palące się kable i wycieki plastiku) wypunktowałem najsensowniejsze założenia, które powinny być spełnione:

Czytaj dalej »

Ósmego marca w krakowskim Bunkrze Sztuki otwarta zostanie wystawa prezentująca instalację 'Przestrzeń Rozwiązań’. Zaprojektowana przez Michała Piaseckiego i Magdalenę Jurkowską instalacja jest jedną z trzech ekspozycji będących częścią Międzynarodowego Biennale Architektury Wnętrz. Przedstawiać ona będzie prawie 60 modeli wydrukowanych na drukarkach typu RepRap, ilustrujących ideę parametrycznej przestrzeni. Oficjalny tekst opisuje to tak :

Modelowanie parametryczne to tworzenie dedykowanych algorytmów opisujących przestrzenne formy za pomocą zestawu parametrów. Narzędzie to pozwala uzyskać wiele form różniących się od siebie konkretnymi cechami i wygenerowanych z użyciem jednego algorytmu. Dlatego niebawem projektanci zamiast tworzyć pojedyncze formy, będą się skupiać na projektowaniu przestrzeni rozwiązań. Użytkownicy natomiast będą te przestrzenie przeglądać i wybierać takie rozwiązania, które najlepiej spełniają ich potrzeby.

Prezentowana instalacja łączy w sobie elementy kreacji artystycznej, przypadku i matematycznego rygoru. Podobnie jak w naturze, tak i tutaj kody i nadrzędne zasady decydują o różnorodności form. Każdy z obiektów tworzących zawieszoną chmurę jest inny, choć stanowi część jednolitego modelu. ?Przestrzeń rozwiązań? to propozycja zmierzenia się z wielością jaką implikują nowe parametryczne narzędzia w projektowaniu. Sześćdziesiąt wydruków wykonanych w technologi 3D składających się na przestrzenną chmurę rozwiązań zostało wygenerowanych z użyciem tego samego algorytmu, ale każdy ma nieco inne parametry, przez co każdy jest niepowtarzalny.

Czytaj dalej »

Arduino dla początkujących

Posted by przemek on 3 marca 2012 hacking 1 Odpowiedź »

mar 032012

Szperając po internecie natrafiłem na ciekawy polski blog poświęcony sprawom 'DIY’, a także Arduino. Jeśli ktoś ma ochotę wejść w temat i zainteresować się budowaniem instalacji świetlnych i kinetycznych, tudzież montowaniem domowych systemów kontroli światła, ogrzewania i czego tylko przyjdzie nam na myśl – zachęcam do odwiedzenia tej strony : http://mydiy.pl/arduino-co-to-jest-i-z-czym-to-sie-je

(zresztą, tak jak pisałem w ostatnim poście – wszystkie elektroniki sterujące RepRapami są tak naprawdę klonami Arduino 🙂 , także zachęcam do zgłębienia tematu.

Pewnie niektórzy RepRap maniacy przekonwertowani mniej lub bardziej ze światka maszyn CNC zastanawiają się – po co nam firmware ? Przecież można by drukarką RepRap sterować za pomocą portu LPT, tak samo jak cyfrową frezarką – wystarczy program kontrolny (Mach3 lub EMC). Dla tych, którzy są zacietrzewionymi fanami CNC jest np EMCRepRap oraz EMCArduino, ale sprawa nie jest do końca taka prosta jak by się mogło wydawać – a przynajmniej użycie mikroprocesora i firmware’u przynosi tyle korzyści, że opłaca się to robić.

Po pierwsze : mikrokontroler (ATmega644P w większości przypadków) zajmuje się monitorowaniem temperatury i reagowaniem na jej zmiany włączając i wyłączając grzałkę. Kontrolowane są : grzałka na głowicy ekstrudera oraz stół do drukowania. Można to też zrobić niezależnie, dobudowanym termostatem, i nadal sterować maszyną przez port LPT, ale …

Po drugie : drukarka wyposażona w elektronikę z mikroprocesorem może drukować zupełnie samodzielnie, przy dodaniu do niej czytnika kart SD. W tej chwili bez problemów można kupić takie czytniki dla elektroniki RAMPS czy Sanguinololu, a niektóre drukarki są w nie wyposażone standardowo (RapMan).

W tym artykule zajmiemy się więc sprawą podstawową : jak załadować na ATmegę bootloader i firmware.

Ale może zacznijmy od początku. Wszystko zaczęło się od Arduino, i jego klona – Sanguino. Na tej elektronice zbudowano model trzeciej generacji, który spopularyzował technologię domowego druku 3d – przez to, że był tani i w pełni open source. Potem zaczęły powstawać nowe modele elektronik sterujących, ale wszystkie miały wspólne cechy – takie jak komunikacja przez Serial Port i oprogramowanie ładowane ze środowiska Arduino.

Dla niewtajemniczonych, przypomnijmy, że Arduino to pierwsza zupełnie otwarta platforma do eksperymentów z tzw 'programowaniem namacalnym’ 🙂 (physical computing), gdzie z bardzo dużą łatwością możemy za pomocą komputera sterować silnikami, światłami oraz innymi kinetycznymi bądź interaktywnymi instalacjami. Arduino było z pewnością niesamowitym katalizatorem przemian, które zbliżyły do siebie świat fizyczny i wirtualny. Więcej informacji o Arduino można znaleźć na wikipedii i oficjalnej stronie projektu.

Dlatego też, aby załadować oprogramowanie na płytkę, należy postępować tak samo jak w przypadku tradycyjnego Arduino – bo ogólnie rzecz biorąc, elektronika typu Sanguinololu czy RAMPS to jest Arduino (!) – szczególnie ta druga, która właściwie oznacza RepRap Arduino Mega Pololu Shield.

Czytaj dalej »

Pierwszy wydruk

Posted by przemek on 19 lutego 2012 reprap Nie było odpowiedzi »

lut 192012

W kolejnym odcinku naszego cyklu 'Budujemy RepRapa’ zajmiemy się tym, co tygrysy lubią najbardziej 😉 – czyli drukowaniem. Dziesiątki artykułów, mnóstwo informacji, komentarzy i dyskusji, które pojawiły się na designfutures.pl jak dotąd traktowały głównie o różnych zastosowaniach druku 3d, o tym jak zbudować drukarkę typu RepRap, lub o ciekawostkach związanych z techniką druku FDM. Mam nadzieję, że od tego artykułu wszystko się zmieni, a czytelnicy 'wskoczą na głęboką wodę’ i zaczną masowo produkować fizyczne obiekty z plastiku.

Well, tak więc mamy już za sobą mechaniczną konstrukcję modelu bazującego na projekcie RepRap (a konkretniej wersji Prusa), oraz kalibrację drukarki do pierwszych wydruków – opisaną w tym tutorialu. Wyjaśniłem w nim jak podłączyć drukarkę i dokonać pierwszych testów silników, dyszy ekstrudera oraz podgrzewanego stołu. Jest tam przybliżona też procedura wolumetrycznej kalibracji, służąca ustaleniu ilości kroków silnika potrzebnych do wciągnięcia 1mm plastikowego drutu do komory topiącej. Po tych wszystkich, może trochę przydługich, ale koniecznych wyjaśnieniach możemy zabrać się za drukowanie (grafiki pokazywać będą ekstruder w wersji Grega Frosta, jak poniżej).

Zakładam więc drogi czytelniku, że Twoja drukarka :

– porusza płynnie ekstruderem we wszystkich osiach, oraz poprawnie je zeruje (po naciśnięciu HOME)

– potrafi podgrzać stół do 105-110 stopni a dyszę do 240-250 stopni (w przypadku drukowania ABS)

– stół jest idealnie wypoziomowany (w najniższej pozycji głowicy w każdym miejscu stołu odległość to mniej więcej grubość kartki papieru lub mniej) i pokryty równomiernie taśmą Kapton, bo do niej najlepiej przywiera plastik – i najłatwiej też jest go potem od niej oderwać po wychłodzeniu stołu.

Jeśli powyższe punkty są spełnione, oznacza to, iż Twój firmware (oprogramowanie na elektronice) oraz host software działają poprawnie. Brakuje jedynie jednego elementu, aby stworzyć pełną 'triadę’ : slicera. Czym jest slicer ? Najlepiej chyba zilustruje to poniższy obrazek :